Op twee benen door de Hoge Venen

Proeven van de Hoge Venen met haar vergezichten, open landschappen, bossen en slingerende vlonderpaden? Daar hadden we wel zin in. Dus trokken we in september naar het hoogste punt van België voor een gevarieerd tochtje dat zowel beginnende als ervaren wandelaars zal aanspreken.

We rijden naar Waimes, in de provincie Luik, waar we parkeren aan Le Signal De Botrange. Dit is het hoogste punt van België, op 694 boven de zeespiegel. Je vindt hier een brasserie en infoborden waarop de routes staan aangegeven.

We kiezen La grande ronde des Fagnes, aangegeven met blauwe pijltjes, met een lengte van 8,3 km. Je kan hier natuurlijk ook kortere en langere routes lopen. We steken de straat over en komen aan een houten uitkijkplatform dat meteen een weids uitzicht op de omliggende heuvels biedt.

De typische open landschappen van de Hoge Venen strekken zich eindeloos voor ons uit, met hier en daar een boompje dat de schrale, lage begroeiing doorbreekt. Her en daar staat nog een toefje heide in bloei.

We volgen een breed, onverhard pad naar beneden. Links sparrenbossen, rechts de uitgestrekte veenvlakten. Na een tijdje komen we aan een lang vlonderpad dat door de desolate veenlandschappen slingert. Het is een maandag in september maar prachtig weer en we zijn duidelijk niet de enigen die zin hadden in een rondje Hoge Venen.

De klokkenluider van de Baraque Michel

We houden halt aan een bosje – waar zowaar vliegenzwammen en eekhoorntjesbrood onder de naaldbomen groeien – voor een snelle picknick, bestaande uit haverpannenkoeken en koffie. Ons favoriete kostje tijdens het wandelen.

Een paar kilometer verder komen we aan de weg, die we over moeten steken. Hier staan we op de top van de Baraque Michel. Hier vind je een horecazaak, waar tot in 1856 bij mistig weer een klok werd geluid om verdwaalde reizigers naar de herberg te leiden. De bergtop dankt haar naam trouwens aan Michel-Henri Schmitz (1758-1819), de Duitse kleermaker die hier de eerste herberg oprichtte.

Achter de horecazaak stuiten we op La chappelle Fischbach, een fraai bakstenen gebouwtje. Daarachter grazen enkele Schotse hooglanders in een omheinde weide. We zoeken de schaduwen van een gemengd bosje op, dat na een poosje weer in sparrenbossen overgaat.

Verderop stuiten we op een meteostation, dat deel uitmaakt van het wetenschappelijk station op de Mont-Rigi, de heuvel tussen de Baraque Michel en het Signaal van Botrange. Het station is verbonden aan het KMI en de Universiteit van Luik.

De paden zijn stuk voor stuk goed begaanbaar, semiverhard en er zijn veel vlonderpaden. Op een van de weinige onverharde stukken is ondanks de aanhoudende droogte en hitte wat modder te vinden, waar we meteen diep in wegzakken. Het lijkt wel alsof de hele bodem meeveert, alsof we op een gigantische trampoline wandelen. We lopen snel verder tot we weer vaste grond onder de voeten voelen.

Wanneer we weer aan het vertrekpunt komen, beklimmen we nog even de trapjes van het Signaal van Botrange, een zes meter hoge constructie dat gebruikt wordt voor landmetingen. De huidige constructie dateert uit 1923, maar in 1804 – toen het hier nog geen Belgisch grondgebied was – stond er al een houten voorganger.

Burcht voor laffe ridders

We rijden nog even naar de nabijgelegen Burcht Reinhardstein, in het gehucht Ovifat. Een prachtig, robuust kasteel dat dateert uit de 14de eeuw. Het ligt verborgen in een dal, omdat – aldus een goedlachse Waalse man die tegelijkertijd met ons van de parking naar het kasteel wandelt – ‘de ridders in kwestie waarschijnlijk niet graag vochten en zich liever verstopten’. Helaas is het kasteel van de laffe ridders niet open op maandag, en moeten we het stellen met de buitenkant. Maar zelfs die is het kleine omweggetje meer dan waard.

We zitten nog maar pas opnieuw in de auto, of we stoppen om naar een rode wouw – mijn favoriete roofvogel! – te kijken, die boven een tractor cirkelt. Misschien hoopt hij muizen te vinden in het kielzog van de graanoogst?

Wij keren in elk geval tevreden terug naar Hasselt.

Praktisch

Je kan starten aan Le Signal de Botrange (het Signaal van Botrange) in Waimes of aan de brasserie op de top van de Baraque Michel. Hoewel je hier op de hoogste toppen van België wandelt, komt er nagenoeg geen klimwerk bij de blauwe route kijken.

Nog meer natuurpret?

Speciaal voor kleine natuurontdekkers bedachten we leuke boekjes, gadgets en zoekkaarten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: